Opowieść o szatanie cz.1

Moja babcia opowiedziała mi historię, którą przerzyła naprawdę. Zdarzyło się to w 1969r. miała wtedy 16 lat. Poszła pomóc przybranej ciotce w zbiorze truskawek. Wracła do domu bardzo późną nocą, było około pónocy, szła przez wieś na, której nie było elektryszności, a droga, którą wracała prorośnięta była gęstymi krzakami i drzewami. Na poboczach były rowy, w których nigdy nie stała woda. Kiedy wracała usłyszała jakby biegł koń w jej kierunku. Zatrzymała się, miała wrażenie, że koń biegnie prosto na nią. Przestraszona nie wiedziała, czy ma iść do domu, czy wrócić się. Lecz postanowiła iść dalej. W pewnym momencie zorientowała się, że koń idzie blisko niej. Słyszała chlupanie wody i ciężki oddech zwierzęcia. Babcia jest pobożną osobą, a strasznie się bała, więc w  końcu zaczęła odmawiać zdrowaśki. Prosiła Boga, aby szczęśliwie dotarła do domu. Koń prowadził ją ok. pół kilometra doszła do pierwszego domu, w którym paliło się światło. Wtedy odczuła taki wrażenie jakby koń ustał na tylnych nogach, tz. stanął dęba. Zarżał trzy razy takim drwiącym śmiechem. Pędząc w stronę lasu. Babcia w sekundzie znalazła się w domu. Kiedy weszła była blada jak śnieg. Gdy rodzice zapytali 'co się stało' nie mogła wykrztusić ani słowa, po niedługim czasie opowiedziała im tę historię, a jej ojciec zapytał 'jak się zachowałaś', wtedy odpowiedziała 'odmawiałam zdrowaśki', pradziadek jej odpowiedział 'dobrze uczyniłaś, iż prawdopodobnie szatan chciała zawładnąć tobą nie udało mu się dzięki zdrowaśką'      

      Może ta historia nie jest bardzo straszna ale jest prawdziwa